
|
ONBİRİNCİ BÖLÜM
II- RASULULLAHIN NAMAZI
Rasulullah'ın Nasıl Namaz
Kıldığı
Rasulullah'ın Farz
Namazlarda Ne Kadar Okuduğu.
Rasulullahın Namazı
Bitirdikten Sonra Okuduğu Dua.
Rasulullah'ın Gündüz Kıldığı
Nafile Namazlar
Rasulullah'ın Cuma Günü
Sabah Namazında Ne Okuduğu.
Rasulullahın Namazdan Sonra
Mescidden Ayrılmadığı
Rasulullahın Kuşluk Namazı
Rasulullah'ın Geceleyin
Kıldığı Namaz
Rasulullahın Geceleyin
Kıldığı Namazın Uzunluğu
Rasulullahın Kıyamda Gece
Boyunca Bir Ayeti Tekrar Etmesi
Rasulullahın Kur’an Okuyuşu
Rasulullah'ın Sesinin Güzelliği
Rasulullahın Kuranı Ne Kadar
Zamanda Okuduğu
Rasulullah'ın Kur'an'ı
Hatmettiği Zaman
Rasulullahın Vitir Namazı
Rasulullah Geceleyin Devamlı
Kıldığı Namazlarını Kılamazsa Ne Yapardı?
Rasulullahın Teravih Namazı
Rasulullah'ın Farz Kabul
Edilmesi Korkusuyla Teravih Namazını Kesmesi
Rasulullah'ın Şükür Secdesi
ONBİRİNCİ BÖLÜM
II-
RASULULLAHIN NAMAZI
Rasulullah'ın Nasıl Namaz Kıldığı
895)
Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) namazına
şöyle başlardı:
Subhaneke'llahumme ve bi-hamdik ve
tebâreke'smuk ve teâla cedduk velâ ilahe ğayruk. "Ey Allah'ım!
Seni teşbih ve tenzih eder, sana hamd ederim. Senin ismin
mübarektir ve senin azamet ve celalin pek yüksektir. Senden
başka ilah yoktur."
896)
Ata şunu anlattı:
Bazı sahabileriyle birlikte
otururken, Rasulullah'ın (s.a.v.) namazını andık. Ebu Humeyd
es-Saîdî şöyle dedi:
Ben aranızda Rasulullah'm namazını
en iyi belleyen kişiyim. Tekbir alırken onun ellerini omzunun
hizasına getirdiğini gördüm. Rükû yaparken ellerini dizlerine
koyar, sonra sırtını eğerdi. Başını kaldırınca, bütün omurları
yerine oturuncaya kadar doğrulurdu. Secde ettiğinde, kollarını
yaymadan ve yummadan yere koyardı, ayak parmaklarının uçlanyla
kıbleye yönelirdi. İki rekatte oturduğunda, sol ayağının üzerine
otururdu. Sağ ayağım dikerdi ve otururdu.
897)
Enes şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) namazı
hafifletir (kısaltır) ve onu tamamlardı."
898)
Salim'in babası şunu söyledi:
"Rasulullah'm namazda iftitah
tekbiri alıp rükû yapmak istediğinde ve rükûdan başım
kaldırdıktan sonra ellerini omuzlan hizasına kaldırdığını
gördüm. Secdeler arasında ellerini kaldırmıyordu."
899)
Abdullah Îbnul-Kasim şunu anlattı:
Abdurrahman İbn Ebza'nın yanında
oturduk. Size; Rasulullah'm (s.a.v.) namazım göstereyim mi?
dedi. Biz de:
-Tamam, göster, dedik.
O, tekbir getirdi, kıraatte
bulundu (okudu), sonra rükû yaptı. Her kemik normal şeklini
alacak şekilde ellerini dizlerinin üzerine koydu. Sonra her
kemik mormal şeklini alacak şekilde ellerini kaldırdı. Daha
sonra yine, her kemik yerini bulacak şekilde secde etti. Daha
sonra kalktı. Birinci rekatte yaptığı gibi ikinci rekatte de
(aynı şeyleri) yaptı.
Daha sonra:
-İşte bu, Rasulullah'ın (s.a.v.)
namazıydı, dedi.
Rasulullah'ın Farz Namazlarda Ne Kadar Okuduğu
900)
Ebu Berze şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) sabah
namazında altmıştan yüze kadar ayet okurdu."
901)
Ebu Said el-Hudrî şöyle demiştir:
Biz, Rasulullah'm (s.a.v.) öğle ve
ikindi namazlarmdaki kıyamım tahmin ederdik. Öğle namazının ilk
iki rekatindeki kıyamını otuz ayet kadar tahmin ettik. Son
rekatlerindeki kıyamını de bunun yarısı kadar tahmin ettik.
İkindinin ilk rekatindeki kıyamını, öğlenin son iki rekatindeki
kıyamı kadar, ikindinin son rekatindeki kıyamını da bunun
yarısı kadar tahmin ettik.
902)
Ibn Abbas şöyle dedi:
Umrau'1-Fadl, onun Murselat
suresini okuduğunu duyunca şöyle dedi:
-Yavrum! Bu sure bana
Rasulullah'tan (s.a.v.) duyduğum en son şeyin o olduğunu
hatırlattı. Onu akşam namazında okurdu."
903)
el-Bera şöyle dedi:
"Rasulullah'la (s.a.v.) birlikte
yatsı namazım kıldım. O, Tin suresini okudu."
Rasulullahın Namazı Bitirdikten Sonra Okuduğu Dua
904)
el-Muğire'nin katibi Verrad şunu anlattı: Muaviye, el-Muğire İbn
Şu'be'ye şöyle yazdı: Bana, Rasulullah'tan (s.a.v.) duyduklarını
yaz. el-Muğire beni çağırıp ona şunu yazdı: -
Rasulullah'm (s.a.v.), namazdan
çıktıktan sonra şöyle dediğini duydum: "Allah'tan başka ilâh
yoktur. O, tektir. Ortağı yoktur. Mülk O'nundur. Hamd O'nadır.
O, her şeye kadirdir. Allah'ım! Senin verdiğine engel olacak
yoktur. Vermediğini de verecek yoktur. Senin katında hiçbir
varlık sahibine, varlığı fayda verecek değildir."
905)
Rasulullah'm (s.a.v.) mevlâsı (azatlı kölesi) şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) namazdan
çıktığı zaman, üç defa istiğfar eder (estağfurullah der) ve:
"Allah'ım! Sen selâmsın. Selâmet
de ancak sendendir. Sen, mübareksin, ey celal ve ikram sahibi"
derdi.
Rasulullah'ın Gündüz Kıldığı Nafile Namazlar
906)
Hz. Aişe şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.) nafile
namazlardan hiçbirine sabah namazının iki rekat sünnetine dikkat
ettiği kadar dikkat etmezdi."
907)
Ebu Umame el-Bahilî'den rivayet edildi: Ebu Eyyub el-Ensarî
şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) benim evimde
bir ay kaldı. O'nun zevalden sonra, elinde bir dünya işi varsa,
onu bıraktığını, uyuyorsa, adeta uykusundan kaldırılıp gusül
abdesti aldığını sonra namaz abdesti aldığını ve dört rekat
güzel bir namaz kıldığını, gördüm. Bunu kendisine sorduğumda
şöyle dedi:
"Göğün kapıları ve Cennet kapıları
o saatte açılır ve bu namaz kı-lmmcaya kadar kapanmaz. Salih
amelimin Rabbime o saatte yükselmesini arzu ederim."
908)
Hz. Aişe şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.), öğle
namazının farzından önceki dört rekatlik namazı ve sabah
namazının farzından Önceki iki rekatlik namazı kesinlikle
terketmezdi."
909)
Abdullah Ibn Şakik şunu anlattı:
Hz. Aişe'ye, Rasulullah'm (s.a.v.)
nafile namazım sordum. Şu cevabı verdi:,
"Rasulullah benim evimde öğleden
önce dört rekat (nafile) kılar, sonra mescide gider, cemaate
namaz kıldırır, tekrar benim evime gelir, iki rekat nafile
kılardı. Akşam namazının farzını camide kılar, sonra benim evime
döner ve iki rekat nafile kılardı. Cemaate yatsıyı kıldırır,
sonra benim evime girer iki rekat nafile kılardı."
Rasulullah'ın Cuma Günü Sabah Namazında Ne Okuduğu
910)
Ebu Hureyre şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.), cuma günü,
sabah namazında: "Elif-lâm-mîm", "Tenzil" le "Hel Eta" yi
okurdu.".
Rasulullahın Namazdan Sonra Mescidden Ayrılmadığı
911)
Cabir Ibn Abdillah şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) sabah
namazını kılınca, güneş doğuncaya kadar namaz kıldığı yerden
ayrılmazdı.".
Rasulullahın Kuşluk Namazı
912)
Ebu Leylâ şunu anlattı:
Bana hiç kimse Rasulullah'ı
(s.a.v.) kuşluk namazı kılarken gördüğünü haber vermedi. Yalnız
Ummu Hani1 müstesna, O: Mekke'nin fethedildiği gün, Rasulullah'm
(s.a.v.) onun evine geldiğim gusül abdesti alıp sekiz rekat
namaz kıldığını söyledi.
Ayrıca Ummu Hani' şunu ilave etti:
O'nun bu namazdan daha hafif bir namaz kıldığım görmedim. Ancak
rükû ve secdeyi tam olarak yapıyordu.".
913)
Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) duha (kuşluk)
namazım dört rekat kılar, Allah'ın dilediği kadar da ziyade
ederdi.".
914)
Enes İbn Malik şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) ashabından
birisinin evinde iki rekat namaz kıldı. Enes'e şöyle denildi:
-Peygamber (s.a.v.) kuşluk namazı
kılar mıydı?
-O'nun bu namazı sadece o gün
kıldığını gördüm, diye cevap verdi.
915)
Ebu Said şunu anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.) kuşluk
namazını, biz artık onu kılmayı terke-decek deyinceye kadar
kılar; artık onu kılmayacak deyinceye kadar da onu kılmayı
bırakırdı."
Rasulullah'ın Geceleyin Kıldığı Namaz
916)
Mesruk şöyle dedi: Aişe'ye (r.a.):
"-Hangi amel, Rasulullah'a
(s.a.v.) daha sevimliydi? diye sordum. Aişe (r.a.):
-Devamlı olan diye cevap verdi.
Ben:
-O, ne zaman kalkardı? dedim. Aişe
(r.a.):
"-Sarih'i duyduğu zaman kalkardı"
diye cevap verdi.
Bize îbn Naşir: Sarih horoz
demektir ve onun ilk öttüğü zaman da, gecenin yansıdır,
demiştir.
917)
Huzeyfe şöyle demiştir:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin
(namaza) kalktığında ağzını (dişlerini) misvakla fırçalardı."
918)
Hz. Aişe şöyle anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.), geceleyin
kalktığında namaz kılardı. Namazına hafif (kısa) iki rekatle
başlardı."
919)
Halid îbn Ma'dan'dan rivayet edildi. Bana Rabıta tul-Cureşî
anlattı:
Aişe'ye şöyle sordum: Rasulullah
(s.a.v.) geceleyin kalktığında ne derdi: Ne ile başlardı? Aişe
şu cevabı verdi:
"On defa Allahuekber der, on defa
elhamdülillah der, on defa sub-hanellah der, on defa lâ ilahe
illallah der, on defa da "estağfirullah" derdi. On defa da: "Allahumma'ğfir
lî ve'hdinî ve'rzuknî: Allah'ım! Bana mağfiret et, beni hidayet
et ve bana nzık ver" derdi. On defa da: "Alla-humme! Innî eûzü
bike mine'ddîki yevme'l-hısab: Allah'ım! Hesap günündeki
darlıktan (sıkışıklıktan) sana sığınırım" derdi.
920)
Alkame şunu söyledi:
Aişe'ye (r.a.): Rasulullah'm
(s.a.v.) günlerden birine tahsis ettiği birşey var mıydı? diye
sordum. Aişe (r.a.) şöyle cevap verdi:
- "Hayır, O'nun ameli devamlıydı.
O'nun gücünün yettiği şeye hanginizin gücü yeter ki" dedi..
921)
Ebu Seleme şöyle dedi:
Aişe'ye (r.a.) Rasulullah'm
(s.a.v.) Ramazan'daki namazım sordum. Hz. Aişe (r.a) şu cevabı
verdi:
Rasulullah (s.a.v.) onbir rekati
geçirmezdi. Önce dört rekat kılardı. Artık o rekatlerin
güzelliğini ve uzunluğunu sorma. Daha sonra dört rekat daha
kılardı. Yine, o rekatlerin güzelliğini ve uzunluğunu sorma.
Sonra üç rekat kılardı." Ben:
-Ya Rasulellah! Sen vitir kılmadan
önce mi yatıyorsun? dedim. O:
- "Aişe! Benim, gözlerim uyur,
kalbim uyumaz" diye cevap verdi.
922)
Abdullah îbn Şakik şöyle dedi:
Aişe'ye, Rasutullah'm namazını
sordum. O da şu cevabı verdi:
"Rasuluilah (s.a.v.) geceleyin,
içlerinde vitir de dahil olmak üzere dokuz rekat namaz kılardı.
Bazı geceler, namazı ayakta, uzun kılar, bazı gecelerde de
oturarak uzun kılardı. Ayakta kılarken okursa, ayaktayken rükû
ve secde eder, otururken okursa, oturduğu yelden rükû ve secde
ederdi."
923)
Hz. Aişe (r.a.) şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) kilo alıp
ağırlanınca, oturarak Allah'ın dilediğini okur oldu. Sureden,
otuz veya kırk ayet kalınca ayağa kalkar, onları okur ve secde
ederdi."
924)
Ibn Abbas şunu rivayet etti:
"Peygamber (s.a.v.) geceleyin
kalkınca teheccüd namazı kılar ve şöyle derdi:
"Allah'ım! Hamd sanadır. Göklerin,
yerin ve onlardakilerin nuru sensin. Hamd sanadır. Göklerin,
yerin ve onlardakilerin Rabbi sensin. Hamd sanadır. Hakk sensin.
Senin va'din haktır. Sana kavuşmak haktır. Cennet haktır.
Cehennem haktır. Kıyamet haktır. Peygamberler haktır., Muhammed
haktır. Allah'ım! Ben sana teslim oldum. Sana tevekkül ettim.
Sana iman ettim. Tövbe edip sana rücu ettim. Ben hasmıma karşı
ancak senin (burhanın) ile muhasama ettim (karşı çıktım).
Düşmanınla aramızda ancak senin hakemliğine müracaat ettim.
Benim gerek önceden, gerek sonradan işlediğim günahlarımla,
gizli ve aşikar yaptıklarımı bana bağışla! Sen mukaddimsin (Öne
alansın) ve muahirsin (geriye bırakansın). Senden başka ilah
yoktur, ilah ancak sensin."
925)
Kureyb'ten rivayet edildi: îbn Abbas ona, şunu haber verdi:
Bir gece, teyzesi ve Hz.
Peygamberin (s.a.v.) hanımı Meymune'nin yanında kalmıştı.
Ben, yatağın enine doğru yattım.
Rasulullah da (s.a.v.) boyuna yattı. Rasulullah (s.a.v.) gece
yarısına (veya biraz öncesine, yahut biraz sonrasına) kadar
yattı. Uyanınca, eliyle gözlerini oğuşturmağa başladı. Daha
sonra Al-i îmran suresinin son on ayetini okudu. Sonra kalkıp
asılı duran bir su tulumundan güzel bir abdet aldı ve namaz
kılmağa başadı.
Ben de kalkıp onun yaptığı gibi
yaptım. Sonra gidip yanına durdum. Rasulullah (s.a.v.) sağ
elini başımın üzerine koydu. Sağ kulağımı bükmeğe başladı. Daha
sonra iki rekat, ondan sonra iki rekat, sonra iki rekat, sonra
iki rekat, sonra iki rekat, sonra iki rekat namaz kıldı. Sonra
vitrini kıldı. Sonra müezzin kendisine gelinceye kadar yattı.
Kalktı, hafif iki rekat kıldı. Sonra çıkıp sabah namazım kıldı.
Başka bir rivayette şöyle
demiştir:
"Allah'ım! Kalbime nur, kulağıma
nur, gözüme nur, sağıma nur, soluma nur, önüme nur, arkama nur.
ver. Bana nur ver.".
926)
SafVan İbn Muattıl şöyle anlattı:
"Bir yolculukta Rasulullah'la
(s.a.v.) birlikteydim. Geceleyin O'nun namaz kılışım seyrettim.
Yatsı namazını kıldıktan sonra uyudu. Gece yarısı olunca uyandı.
Al-i înıran suresinin sonundan on ayet okudu. Sonra misvakla
dişlerini fırçaladı. Abdest alıp iki rekat namaz kıldı. Kıyamı
mı, rükûu mu yoksa secdesi mi hangisi daha uzundu bilmiyorum.
Namazı bitirince yattı. Sonra uyandı. Ayetler okudu. Misvakla
dişlerini fırçaladı. Daha sonra abdest aldı. Namaz kıldıktan
sonra yattı. Sonra uyanıp bunu yaptı. Sonra ilk defa yaptığı
gibi yapmadı. Böylece onbir rekat kılmış oldu.
927)
Zeyd tbn Halid el-Cuhenî şunu anlattı:
"Bu gece Rasulullah'ın (s.a.v.)
namazım takip edeceğim, dedim. E-şiğini veya çadırını yastık
edindim. Rasulullah (s.a.v.) hafif iki rekat namaz kıldı. Sonra
uzun iki rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki
rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat
namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz
kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz kıldı.
Sonra vitir namazını kıldı, îşte bu namazların tamamı onüç rekat
oldu."
Musannif (Ebu'l-Ferec Îbnu'l-Cevzî)
şöyle demiştir:
Rasulullah'ın (s.a.v.) geceleyin
kıldığı namazların rekatlarının sayısı hakkındaki rivayetler
farklıdır. Yedi, dokuz, onbir ve onüç sayıları rivayet
edilmiştir. Görünen odur ki sayı eksilip artmaktadır.
Rasulullahın Geceleyin Kıldığı Namazın Uzunluğu
928)
Huzeyfe (r.a.) şunu anlattı:
"Bir gece, Rasulullah'la (s.a.v.)
birlikte namaz kıldım. Bakara suresine başladı. içimden, yüz
ayeti tamamlayınca rükû eder dedim. O, devam etti. Ben, içimden:
Bütün sureyi bir rekatte okuyacak dedim. O, yine devam etti.
Ben, bu sure ile rükû yapar dedim. Sonra Nisa suresine başladı.
Onu da okudu. Sonra Al-i Imran suresine başladı. Onu da okudu.
Ağır, ağır okuyor, içinde teşbih bulunan bir ayete gelince,
teşbih e-diyor, istek ayetine gelince, istiyor, sığınma ayetine
gelince, Allah'a sığınıyordu. Sonra rükua gitti ve: Subhane
Rabbiye'1-azim (Büyük Rab-bim'i teşbih ve tenzih ederim) demeğe
başladı. Rasulullahm (s.a.v.) rükûu da kıyamı kadardı. Sonra:
Semiallahu limen hamiden (Allah kendisine hamdedenin hamdini
işitir, kabul eder) dedi. Sonra rükuuna yakın uzun müddet ayakta
durdu. Sonra secde etti ve secdede: Subhane Rabbiye'1-a'la (Yüce
Rabbim'i teşbih ve tenzih ederim) dedi. Secdeleri kıyamına
(ayakta durmasına) yakındı."
929)
Ebu Vail, Abdullah'ın şu sözünü rivayet etti:
Bir gece Rasulullah'la (s.a.v.)
birlikte namaz kıldım. Ayakta durmaktan vazgeçmeyince (kıraati
çok uzatınca) ben bir edepsizlik yapmayı düşündüm.
-Ne yapmak istedin? diye sordu.
Abdullah:
-Oturup onu yalnız bırakmayı
düşündüm, dedi.
930)
Hz. Aişe şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) namaz
kıldığında ayakları yarıhncaya kadar a-yakta dururdu. Aişe şöyle
dedi:
-Ya Rasulellah! Senin geçmişceki
ve gelecekteki günahların bağışlanmış bulunduğu halde, niçin
böyle yapıyorsun? Rasulullah:
- "Aişe! Ben şükredici bir kul
olmayayım mı?" dedi.
931)
el-Muğire îbn Şu'be şunu anlattı:
Rasulullah (s.a.v.) ayakları
şişinceye kadar namaz kılardı. O'na:
-Allah, senin geçmişteki ve
gelecekteki günahlarını bağışlamadı mı? denildi. Bunun üzerine
Rasulullah (s.a.v.):
- "Ben şükredici bir kul olmayayım
mı?" dedi.
932)
îbn Abbas şunu anlattı: Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu:
"Allah Ta'âlâ, her peygambere bir
şehvet verdi. Benim şehvetim, bu gecede kıyam etmektir (namaz
kılmaktır)!."[38]
933)
Enes şunu anlattı:
RasuluIIah'a (s.a.v.), biraz
sıkıntı geldi. O'na:
-Sende solgun bir hal görüyoruz,
denildi. Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
- "Bende gördüğünüz solgunluk,
dün gece seb-i tıvalı (yedi uzun sureyi) okudum da onun için."
934)
Enes şunu söyledi:
Rasulullah (s.a.v.) yıpranmış su
tulumu gibi oluncaya kadar ibadet etti."
Rasulullahın Kıyamda Gece Boyunca Bir Ayeti Tekrar Etmesi
935)
Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.), bir gece
kıyamda Kur'an'ın bir ayetini tekrar etti durdu."
936)
Ebu Zerr şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) bir gece
namaz kıldı. Sabaha kadar, hem rükûda hem secdede şu ayeti
okudu:
"Eğer kendilerine azabedersen,
şüphe yok ki, onlar senin kullarındır. Onları bağışlarsan
kudretiyle herşeye üstün gelen Aziz, hikme-tiyle her yaptığım
yerli yerince yapan Hakîm sensin."
Sabah olunca:
-Ya Rasulellah! Sabaha kadar
rükuda ve secdede hep bu ayeti o-kudunuz, dedim. O da şu cevabı
verdi:
- "Aziz ve Gelil olan Allah'tan
ümmetime şefaat dileğinde bulundum. Allah, bunu bana lütfetti.
Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayanlar, inşaallah bu şefaata nail
olacaklar."
Rasulullahın Kur’an Okuyuşu
937)
Ummu Hani1 şöyle dedi:
"Ben geceleyin yatağımdan
Rasulullah'm (s.a.v.) Kur'an okuduğunu duyardım."
.
938)
İbn Ebî Muleyke, Ummu Seleme'nin şu sözünü rivayet etti:
"Peygamber (s.a.v,) ayetlerin sonunda durarak okurdu. Yani:
"Elhamdülillah" der durur. Daha
sonra: "Er-Rahmani'r-Rahim" der tekrar dururdu.".
939)
Hafsa şöyle dedi:
"Rasulullah, nafile namazını
oturarak kılardı. Sureyi tertil ederek okurdu. O sure, ondan
daha uzun surelerden olurdu."
940)
Yala Ibn Memlek, Ummu Seleme'ye Rasulullah'm (s.a.v.) kıraatini
(Kur'an okuyuşunu) ve namaz kılışını sordu. Ummu Seleme şu
cevabı verdi:
-O'nun namazından size ne? O,
kalkar, namaz kılar ve kıldığı namaz kadar da uyurdu. Sonra
uyuduğu kadar namaz kılardı. Sonra kıldığı namaz kadar uyurdu.
Sabaha kadar böyle devam ederdi."
Daha sonra onun Kur'an okuyuşunu
tarif etti. O'nun, harf harf tefsir edilen (açıklanan) bir
kıraati tarif ettiği görüldü.
941)
îbn Abbas şunu söyledi:
11 Rasulullah1 m (s.a.v.) kıraati,
odadakilerin ve evdekilerin işitebileceği kadardı."
942)
Ebu Hureyre şöyle söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin
Kur'an okurken, sesini bazan yükseltir, bazan alçaltırdı."
Rasulullah'ın Sesinin Güzelliği
943)
Katâde şöyle dedi:
"Allah, ancak güzel sesli
peygamber göndermiştir. Sizin peygamberiniz güzel yüzlü ve
güzel sesliydi.".
Rasulullahın Kuranı Ne Kadar Zamanda Okuduğu
944)
Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) Kur'an'ı üç
(gün) den daha az süre içinde hat-metmezdi."
Rasulullah'ın Kur'an'ı Hatmettiği Zaman
945)
Ebu Hureyre şunu rivayet etti:
Rasulullah Kur'an'ı hatmettiğinde,
ayakta dua ederdi."
Rasulullahın Vitir Namazı
946)
Hz. Aişe şunu söylemiştir:
"Rasulullah. (s.a.v.), gecenin her
bölümünde vitir namazı kılmıştır. Böylece onun vitri seherde son
bulmuştur."
947)
Said îbn Abdirrahman îbn Ebza'nın babası şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir namazım
"Sebbihı'sme Rabike'1-ala", "Kul ya eyyuhe'l-kâfîrun" ve "Kul
huvellahu ehad" la vitir namazı kılardı. Vitiri bitirmek
istediğinde üç defa: "Subhane'l-meliki'l-kuddus" derdi. Üçüncüde
sesini yükseltirdi.".
948)
Ebu Abdirrahman İbn Ebza şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir
namazını, "Sebbihı'sme Rabike'1-ala", "Kul ya eyyuhe'l-kâfîrun11
ve "Kul huvellahu ehad" la kılardı. Selam verdiğinde: "Subhane'l-meliki'l-kuddus",
"Subhane'l-meliki'l-kuddus" derdi ve üçüncüyü uzatırdı."
949)
Ebu Abdirrahman îbn Ebza şöyle söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir
namazını "Sebbihı'sme Rabike'1-a'la", "Kul ya eyyuhe'l-kâfirun"
ve "Kul huvellahu ehad ve muavvizeteyn'le (Felâk ve Nâs sureleri
ile) kılardı."
950)
Imran tbn Husayn şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.) vitiri üç
rekat kılardı. Birincide "Sebbihı'sme Rabbiye'1-a'la", ikincide
"Kul ya eyyuhe'l-kâftrun"u, üçüncüde "kul huvellahu ehad" ı
okurdu."
951)
îbn Ömer şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin
namazı ikişer rekat olarak kılar, bir rekatte de vitir yapardı."
Rasulullah Geceleyin Devamlı Kıldığı Namazlarını Kılamazsa Ne
Yapardı?
952)
Hz. Aişe şöyle demiştir:
"Rasulullah (s.a.v.), uyku, ağrı
veya hastalık sebebiyle gece namazım VaVamazaa, gütvdüz orûki
rekat falardı."
Rasulullahın Teravih Namazı
953)
İbn Abbas şunu söyledi:
"Peygamber (s.a.v.) Ramazan ayında
vitirin dışında yirmi rekat namaz kılardı."
Rasulullah'ın Farz Kabul Edilmesi Korkusuyla Teravih Namazını
Kesmesi
954)
Enes şunu anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.) Ramazan'da
namaz kılardı. Ben de gelip arkasına dururdum. Birisi gelip o
da benim yanıma dururdu. Sonra bir başkası geldi. Nihayet bir
grup olduk. Rasulullah (s.a.v.), bizim arkasında durduğumuzu
hissedince namazını hafifletti (kısalttı). Sonra kalkıp e-vine
girdi ve bizim yanımızda kılmadığı bir namazı kıldı."
Sabah olunca:
-Ya Rasulellah! Geceleyin bizim
olduğumuzu anladın mı? dedik,
Rasulullah (s.a.v.):
- "Evet, beni öyle davranmağa
sevkeden de oydu" diye cevap verdi.
955)
Hz. Aişe şöyle anlattı:
Rasulullah (s,a.v.) bir gece evden
çıkarak mescidde namaz kıldı. Bazıları da onun namazına uyarak
namazı kıldılar. Derken halk bunu konuşmağa başladılar. Bu defa
daha öncekilerden daha çok cemaat toplandı.
Rasulullah (s.a.v.) ikinci gece de
mescide gitti. Cemaat de O'na u-yarak namaz kıldı. Cemaat yine
bunu konuşmağa başladı. Üçüncü gece mescidde cemaati çoğaldı.
Rasulullah (s.a.v.) yine çıkıp namaz kıldı. Dördüncü gece olunca
artık mescit cemaati almaz oldu. Bunun üzerine Rasulullah
(s.a.v.) cemaatin yanına çıkmadı. Böyle olunca bazı kimseler:
Namaza! diyerek bağırmağa başladılar. Rasulullah (s.a.v.) yine
onların yanına çıkmadı. Nihayet sabah namazına çıktı. Sabah
namazını eda e-dince, cemaate döndü, şehadet getirdi ve şöyle
dedi:
"Bilesiniz ki, geceki haliniz bana
gizli kalmış değildir. Fakat ben, gece namazı size farz kılınır
da, onu kılamazsınız diye endişe ettim."
Rasulullah (s.a.v.) ashabına,
azimetle emretmeksizin Ramazan'da gece manazma teşvik eder ve:
"Her kim Ramazan'da iman ve
ihtisabla (sevabını bekleyerek) gece namazı kılarsa, o kimsenin
geçmiş günahları affolunur" buyurdu.
Rasulullah'ın Şükür Secdesi
956)
Ebu Bekre şöyle dedi:
"Rasulullah'a (s.a.v.), kendisini
sevindirecek birşey geldiği zaman Allah'a şükür için secdeye
kapanırdı."
[1] Tirmizî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 65, kitabu'l-vitr, bab:
19; Nesaî, Sünen, bab: 18, tftitahu's-salah; Ibn Mace, Sünen,
bab: 1; ikame; Darimî, Sünen, kıtabu's-salah, bab: 33; İmam
Ahmed, Musned, IH/50, 69; Darekutnî, I/299.
[2] Buharî, Sahih, kitabu'l-ezan, bab: 83, 84, 85, 141, 145;
Müslim, 116, 119; kıta-bu'l-vitr, bab: 23: Tirmızî, Sünen,
kitabu'l-mevakit, bab: 76, 110; kitabu's-sehv, bab: 32; Nesaî,
Sünen, kıtabu iftitahi's-salah, bab: 1, 2, 3, 86, kitabu's-sehv,
bab: 2, 3; İbn Mace, Sünen, kitabu'l-ikame, bab: 15, 72; Malık,
Muvatta, kitabu'n-nida, hadis: 16, 20; Darimî, Sünen, kitabu's-salah,bab:41!71,92;İmam
Ahmed, Musned, 11/8,18,100, 106,132,134,147, IV/ 316.V/337.
[3] Buharî, Sahih, 1/181; Müslim, Sahih, kitabu's-salah, bab:
37; imam Ahmed, Musned, 111/101; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra,
IH/115; İbn Ebi Şeybe, Musannef, II/54; İbn Mace, Sünen, 985
(bir başka lafızla).
[4] Buharî, Sahih, kitabu'l-ezan, bab: 83; Müslim, Sahih,
kıtabu's-salah, bab: 2; Ebu Davud, Sünen, kıtabu's-salah, bab:
115,116,117; Tırmizî, Sünen, kitabu'l-mevakit, bab: 176; Nesai,
Sünen, kıtabu iftitahi's-salah, bab: 3, 4, 5, 86; kıtabu't-tatbik,
bab: 17, 37, 85, 97; kitabu's-sehv, bab: 29; İbn Mace, Sünen,
kitabu ikametı's-salah, bab: 15; Darimî, Sünen, kitabu's-salah,
bab: 71; Malik, Muvatta, hadis: 16, 20, en-nıda; İmam Ahmed,
Musned, H/8,18, İV/3, 82, 301,316.
[5] Darimî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 78. Bakınız: 896 nolu
metnin dipnotuna.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 411-412.
[6] Müslim, Sahih, kitabu's-salah, bab: 35; Nesaî, Sünen, bab:
41 (iftitah); İmam Ahmed, Musned, 4/419; İbn EbîŞeybe, Musannef,
2/140; Ebu Nuaym, Hilyetü'l-Evliya, Vll/ 181.
[7] Ebu Davud, Sünen, kitabü's-salâh, bab: 126; kitabü't-tatavvu",
bab: 26; Nesaî, Sünen, kitabü's-salah, bab: 156; Müslim, Sahih,
kitabü's-salah, hadis: 156; İmam Ahmed, Müsned,1/366, 3/2.
[8] Bakınız: Sahihul-Buhari, kitabu fedaili'l-Kuran, bab: 5, 27;
Sunenu't-Tirmizî, ki-tabu'l-kur'an, bab: 9; Musnedu'l-İmam Ahmed,
1/43, 716, 101.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 412-413.
[9] Buharı, Sahih, 1/214, II/67, lil/8, İV/69, 153, VIII/90,
102, 106, 124, IX/118; Müslim, Sahih, kitabul-mesacid, bab: 26;
kitabu'l-hacc, bab: 86; kitabu'z-zıkr ve'd-dua, bab: 10; Ebu
Davud, Sünen, 1505, 1506, 1507, 2770; Tirmizî, Sünen, 299, 3468,
3774, 3534; Nesaî, Sünen, IH/69, 70, 71, İV/240, 243, 244; İbn
Mace, Sünen, 3553, 3798, 3799, 3867; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra,
H/185; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/71, V/149, VII/134, 136; İbn
Hıbban, Sahih, 2342 (Mevarid).
[10] Müslim. Sahih, 414; Nesaî, Sünen, IH/69; İmam Ahmed, Musned,
V/275, 279, VI/62, 184, 235; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, H/183,
V/73; Abdurrezzak, Musannef, 3197; Ba-ğavî, Şerhu's-Sunne, VII/14;
İbnu's-Sinni, Amelu'l-yevmi ve'i-leyle, 107, 144; Ibn Huzeyme,
Sahih, 737; İbn Ebi Şeybe, Musannef, I/302, 303, X/232; Beyhakî,
Esma ve's-Sıfat, 36,135; Nevevî, Ezkâr, 67; Zebidî, İthafu's-Sadeti'i-Muttakîn,
V/97.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 413-414.
[11] Müslim, Sahih, kıtabu's-salatîl-mu safirin, hadis: 94;
Buharı, Sahih, kitabu't-teheccud, bab; 27; Ebu Davud, tatavvu,
babı 2; İmam Ahmed, Musned, VI/43, 54,170.
[12] Farklı lalızterdaki hadise bakınız: Musnedu'l-lmam Ahmed,
V/417, 420; Tabe-ranî, Mu'cemu'i-Kebir, İV/141; İbn Ebî Şeybe,
Musannef, U/199; Şemailu't-Tırmizî, 151,153; Sunenu İbn-ı Mace,
1157; Musnedu Humeydî, 385; Hakim, Müstedrek, 111/461.
[13] Buharı, Sahih, H/74; Ebu Davud, Sünen, 2353; İmam Ahmed,
Musned, İH/63, 147; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, II/472; Bağavî,
Şerhu's-Sunne, IH/447; Ebu Nuaym, Hılye-tu'l-Evliya, X/29.
Bakınız: Subulu's-Selam, 333.
[14] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirin, bab: 16.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 414-415.
[15] Buharî, Sahih, H/5; Müslim, Sahih, kitabu'l-cumu'a, bab:
17; İbn Ebî Şeybe, Mu-sannef, 1İ/141; Abdurrezzak, Musannef,
2731.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 415.
[16] Müslim, Sahih, kitabu'!-mesacid, bab: 52; Nesaî, Sünen,
kiîabu's-sehv, bab: 98.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 415.
[17] Buharî, Sahih, kitabu't-taksir, bab: 12, kitabu'î-teheccud,
bab: 31; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, hadis: 180; Tirmİzî,
Sünen, kitabu'l-vitr, bab: 15; Nesaî, Sünen, kitabu'l-iftitah,
bab: 61; Darimî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 151; İmam Ahmed,
Musned, VI/342.
[18] Müslim, Sahih, kitabu sal ati1 l-mu safirin, bab: 13; imam
Ahmed, Musned, VI/154, 265; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, Hl/50.
Bakınız: Subuiu's-Selam, 363.
[19] İmam Ahmed, Musned, 111/131.
[20] İmam Ahmed, Musned, 111/21,36; Tirmizî, Şemail, 153; Bağavî,
Şerhu's-Sunne, İV/159; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 23443.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 415-416.
[21] Buharı, Sahih, 11/63, Vlll/122; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra,
111/17; Zebidî, İthafu's-Sadeti'l-Muttakîn, V/203; el-Hindî,
Kenzu'l-Ummal, 17993.
[22] Buharî, Sahih, 1/70, H/5; Müslim, Sahih, kitabu't-tahare,
bab: 15; Ebu Davud, Sünen, kitabu'Mahare, bab; 30; Nesaî,
kitabu't-tahare, bab: 2, kitabu kıyarm'Ueyl, bab: 10; İmam Ahmed
Musned, V/382, 397, 407; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, I/38; Bağavî,
Şerhu's-Sunne, 1/395; Ebu Avane, Musned, 1/193; Humeydî, Musned,
441; İbn Ebî Şeybe, Musannef, 1/169; İbn Asakir, Tarih, İV/289.
[23] Müslim, Sahih, kiîabu salati'l-musaîfirin, bab: 26; ibn
EbîŞeybe, Musannef, H/272.
[24] Nesaî, Sünen, bab; 9 (kıyamu'l-leyi), bab: 63 (istiaze);
İbn Mace, Sünen, 1356; Heysemî, Mecmau'z-Zevaid.
[25] Buharı, Sahih, ill/55, VIII/122; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin,
bab: 30; Ebu Da-vud, Sünen, kitabu't-tatavvu", bab: 29; İmam
Ahmed, Musned, VI/43, 55, 189; Beyhakî, Sü-nenu'l-Kubra, İV/299;
Tirmizî, Şemail, 160.
[26] İmam Ahmed, Musned, Vi/36.
[27] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirın, bab: 16; Ebu
Davud, Sünen, kitabu't-tatavvu', bab: 1; Tirmizî, Sünen, 443;
İbn Mace, Sünen, 1361; Nesaî, Sünen, kitabu kıya-mi'l-leyl, bab:
43; İmam Ahmed, Musned, VI/30,100, 253; Beyhakî, Sünenü'l-Kübra,
II/472.
[28] Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, 117; Buharı, Sahih,
kitabu'l-vudu', bab: 45; kıtabu'l-âzan, bab: 39, 68; kitabu'l-hibe,
bab: 14; kitabu'l-hums, bab: 4; kitabu'l-mağazî, bab: 83;
kıtabu't-tıb, bab: 22; Nesaî, Sünen, kitabu'I-imame, bab: 40;
İbn Mace, Sünen, kitabu'l-cenaiz, bab: 64; İmam Ahmed, Musned,
V/269, İV/46, 47, 227, 257.
[29] Buharı, Sahih, VIII/86; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin,
199; Tirmizî, Sünen, 3418; imam Ahmed, Musned, I/298, 308;
Beyhakî, Sunenu'l-Kubra, I11/4, 5; İbnu's-Sınni, A-melu'l-yevmi
ve'l-leyle, 756; Abdurrezzak, Musannef, 2574; İbn Huzayme,
Sahih, 1151, 1152; Taberanî, Mu'cemu'l-Kebir, XI/43, 45; İbn
Şeybe, Musannef, X/259.
[30] Nesaî, Sünen, 11/218; Ebu Davud, Sünen, 1349; İmam Ahmed,
Musned, I/352; Hakim, Müstedrek, IH/535; İbnu's-Sınnî, Amelu'l-yevm
ve'l-leyle, 760; Abdurrezzak, Musan-nef, 3862; Bağavî, Şerhu's-Sunne,
İV/12.
[31] Daha Önce kaynakları geçti.
[32] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirin, 195; Ebu Davud,
Sünen, saiatu'l-tatavvu1, 26; İbn Mace, Sünen, el-ikame, 181;
Malik, Muvatta", salaîu'l-leyl, hadis: 12, İmam Ahmed, Musned,
V/193.
[33] Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 416-419.
[34] Nesaî, Sünen, kıyamu'l-leyl, bab: 15.
[35] Müslim, Sahih, salatu1 l-rrtusafirin, 204; İbn Mace, Sünen,
kitabu'l-ikame, bab: 200; İmam Ahmed, Musned, 1/385, 396, 415,
440.
[36] Müslim, Sahih, kitabu sıfati'l-munafıkin, hadis: 18; İmam
Ahmed, Musned, Vi/ 115; İbn Kesir, Tefsir, VI1/310.
[37] Buharî, Sahih, U/63, Vl/169, VII1/124; Musüm, Sahih,
sıfatu'l-munafikin, 79, 80, 81;Tirmizî, Sünen, 412; Nesaî,
Sünen, 111/219; İbn Mace, Sünen, 1419,1420; İmam Ahmed, Musned,
İV/251, 255, VII/115; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, II/497, 111/16,
VII/39; Taberanî, Mu'cemu's-Sağîr, i/71,118; ibn Huzeyme, Sahih,
1182,1183, 1184; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/45.
[38] Taberanî, Mu'cem, XIt/84; Heysemî, Mecmau'z-Zevaid, 11/271;
Suyutî, Cami-u'l-Kebır, 4765; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 21401.
[39] Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 419-421.
[40] Maide Suresi, 118.
[41] İmam Ahmed, Musned, V/141; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, 111/13;
Îbn Ebî Şeybe, Musannef, XI/498; Suyutî, Durru'l-Mensur, II/350;
İbn Kesir, Tefsir, IH/229.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 421.
[42] Nesaî, Sünen, iftitahu's-salah, bab: 81; İbn Mace, Sünen,
bab: 179; İmam Ah-med, Musned, VI/3^2, 343, 424.
[43] Tirmizî, Sünen, 2949; Şemail, 162.
[44] Müslim, Sahih, salatu'l-musafırin, bab: 16; Tirmizî, Sünen,
373; Beyhakî, Sü-nenu'l-Kubra, il/490; Tirmizî, Şemail, 148.
[45] Ebu Davud, Sünen, kitabu"l-vitr,«bab: 20; Nesaî, Sünen,
kıyarnu'l-leyl, bab: 13; Tirmizî, Sünen, 2923; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra,
111/13.
[46] Bakınız: Ahlaku'n-Nebi, 183.
[47] Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/29.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 422.
[48] Daha önce kaynaklan geçti.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 422.
[49] İbn Sa'd, Tabakatü'l-Kübra, 1/98; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal,
1791.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 423.
[50] Suyutî, Durru'l-Mensur, VI/422.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 423.
[51] Buharı, Sahih, kitabu'l-vitr, bab: 2; Musüm, Sahih,
salatu'l-mu saf irin, 136; Tir-rnizî, Sünen, kitabu'l-vitr, bab:
4; İbn Mace, Sünen, ikame, bab: 121; Darimî, es-salah, bab: 211;
İmam Ahmed, Musned, I/85, 86, 104, 127, 147, İV/46,100, 107,
129, 204, 405.
[52] imam Ahmed, Musned, IIt/406, 407, 123; Hakim, Müstedrek, VI/257;
İbn Ebi Şeybe, Musannef, H/289, 299, XIV/263; Darekutnî, Sünen,
11/131; Taberânî, Mu'cemu's-Sağîr, 11/71; Abdurrezzak, Musannef,
4695, 4696; Tarihu'l-Hatib, I/254.
[53] Yukarıdaki dipnota bakınız.
[54] Btr Önceki dipnota bakınız.
[55] İmam Ahmed, Musned, I/305, 316, 372; Darekutnî, Sünen,
M/35.
[56] Buharı, Sahih, 11/31; Müslim, Sahih, musafirin, bab: 20;
Tİrmizî, Sünen, 461; İbr Mace, Sünen, 174,1318; Tarihu İbn
Asakir, 11/138; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/75.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 423-424.
[57] Nesaî, Sünen, kıyamu'Meyl, bab: 2; İmam Ahmed, Musned, VI/54;
Beyhakî Sünenu'l-Kubra, İH/30.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 424.
[58] Kaynaklan daha önce geçti.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 424.
[59] İmam Ahmed, Musned, 111/193.
[60] Buharî, Sahih, 11/13, IH/79; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin,
hadis: 178; İmam Ahmed, Musned, VI/169; Abdurrezzak, Musannef,
4723; İbn Huzeyme, Sahih, 1128.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 424-425.
[61] Tarihu'l-Hatib, İV/157.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin
Hayatı, Uysal Kitabevi: 425.
|
|